تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۱۱۲

وقتی که درو راحت درویشانستاز من بشنو گر بتوانی دانست
هرگه کازل و ابد بهم پیوندنداندر دل تو وقت عبادت آنست