شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که سخن از دهانش میآید و لبهایش همچون نسرین و پسته شیرین و خوشمزهاند. شاعر برای بیان احساسات خود، به بوسیدن او اشاره میکند و میگوید که وقتی با او صحبت میکند، تمام کلامش شیرین و دلپذیر است.
آن بت که سوی دهانش رهبر سخنستنسرین بر و پسته لب و شکّر سخنست
هوش مصنوعی: آن موجودی که زبانش برای بیان سخن هدایت میشود، دارای چهرهای زیبا و با لبهایی همچون شکوفههای نرگس و پسته است.
بوسه ز دهان او کجا دارم چشم؟چون با لب او مرا سخن در سخنست
هوش مصنوعی: من چطور میتوانم به بوسهای از لبان او نگاه کنم؟ چراکه با گفتگویی که با او دارم، تمام توجه من معطوف به اوست.