شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و دل‌چسبی سخن اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که هرچند می‌توان به چیزهای ارزشمندی مانند سیمرغ و کیمیا دست یافت، اما زیبایی و شیرینی کلام تو، به دلیل تنگ‌نظری در بیان، مانع از آن می‌شود که از سخن گفتن لذت ببریم. به عبارتی، دهن تنگ تو مانع بیان کلام دلنشین است.
شیرین دهنت که تنگنای سخنستباماش مضایقت برای سخنست
هوش مصنوعی: دهان شیرین تو که فضای محدود کلام را ایجاد کرده است، به خاطر سختگیری تو در بیان سخن، مضیقهای برای کلام به وجود آورده است.
سیمرغ و وفا و کیمیا بتوان یافتلیکن دهن تنگ تو جای سخنست
هوش مصنوعی: می‌توان سیمرغ، وفا و کیمیا را پیدا کرد، اما در جایی که ذهن تنگ تو باشد، حرف و سخن جایی ندارد.