شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان میکند که بدون محبوبش، هیچ چیز جز غم و اندوه در زندگیاش وجود ندارد. او حتی لحظهای از خود خوشحال نیست و اگر دلش شاداب نباشد، تعجبی ندارد؛ چرا که به قدری غمگین است که دلش دیگر حتی ظرفیت احساس غم را نیز ندارد.
بی روی تو غمگسار من جز غم نیستیک لحظه دلم ز خویشتن خرّم نیست
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، کسی نیست که غم مرا تسکین دهد و حتی یک لحظه هم دل من از اندوه خود خوشحال نیست.
گر نیست مرا دل طرب نیست عجبکز بس غم دل مرا دل غم هم نیست
هوش مصنوعی: اگر دل شادابی ندارم، تعجبی نیست که از بس غم و اندوه دارم، حتی دل غم هم برایم وجود ندارد.