شمارهٔ ۱۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به عدم توانایی در بیان احساسات عمیق عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر دل شوق و ذوق عشق معشوق را ندارد، بهتر است که درباره‌اش سخن نگفته و حکایتی نقل نکند. او همچنین به تشبیه نای (آلت موسیقی) اشاره می‌کند که اگر صدای معشوق را نداشته باشد، نمی‌تواند به درستی آهنگ‌سازی کند. در واقع، تنها کسی می‌تواند از لب معشوق سخن بگوید که خود در آن عشق و احساس را تجربه کرده باشد.
ای دل چو ترا ذوق لب جانان نیستکم گوی حکایتی که دل با آن نیست
هوش مصنوعی: ای دل، اگر شوق و لذتی از لبهای محبوب نداری، بهتر است داستانی را نگو که دل به آن تعلق ندارد.
چون نای بتقلید حدیث لب یارآنکس گوید که در لب او جان نیست
هوش مصنوعی: فقط کسی می‌تواند از لب یار حرف بزند که جان و حس او را درک کرده باشد، در غیر این صورت، صحبتهایش فقط تقلید خواهد بود.