شمارهٔ ۱۵۶
هوش مصنوعی: شاعر به فردی اشاره دارد که مانند شمع، آتش و شعور درونش به زندگی‌اش روح می‌بخشد. این شخص به مسجد رفته و در حال عبادت است، اما با وجود حضورش، خود را پنهان کرده است. در روز عید، چراغی که نماد نور و روشنایی است در مکان عبادت وجود دارد، اما او به دلیل زنجیرهای خاصی نمی‌تواند از آن نور و زندگی بهره‌مند شود.
آنکس که چو شمع آتش اندر جان داشتشد معتکف مسجد و رخ پنهان داشت
هوش مصنوعی: کسی که مانند شمع در دلش عشق و شور میسوخت، به عبادت در مسجد پرداخت و چهرهاش را از دیگران پنهان کرد.
عید آمد و قندیل صفت در محراباو را به سه زنجیر نگه نتوان داشت
هوش مصنوعی: روز عید فرا رسید و در محراب او مانند قندیل درخشید، اما زنجیری که آن را نگه داشته نمیگذارد آزاد شود.