شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان درد و رنج ناشی از رفتار مردم و غریبی اشاره دارد. شاعری که در این شعر صحبت می‌کند، از ظلم و آزار دیگران رنج می‌برد و احساس بیگانگی می‌کند. او از دیگران می‌خواهد که برخیزند و راهی بیابند، زیرا همان‌طور که خود از فضای خویش دور شده، دیگران نیز پس از او خواهند رفت و او باید حرکت کند. این پیام دعوت به عمل و تلاش برای تغییر وضعیت است.
بس کس که زجور خلق دل ریش برفتبیگانه صفت زمنزل خویش برفت
هوش مصنوعی: بسیاری از انسانها به خاطر آزار و ظلم دیگران، دل شکسته و رنجیده شدهاند و سرانجام از خود واقعیشان فاصله گرفته و به جای آن، ویژگیهای بیگانهای به خود گرفتهاند.
برخیز تو نیز و راه را ساخته باشچون آنکه پس از تو آمد از پیش برفت
هوش مصنوعی: برخیز و خودت هم آماده قدم برداشتن باش، چرا که کسی که بعد از تو میآید، از تو جلوتر میرود.