شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به توصیف زیبایی و خوشی ناشی از لبان شیرین و دهان خوشایند یک معشوق می‌پردازند. در ابتدا، اشاره به "عتاب و جنگ" می‌شود که به معنای جدال‌ها و چالش‌ها در رابطه عاشقانه است. اما در ادامه، زیبایی لبان معشوق آنقدر فراوان و دل‌انگیز است که برای عاشق، جان‌افزاست و زندگی‌اش را غنی‌تر می‌کند. در نهایت، به این نکته اشاره می‌شود که خوشی و رضایت از این زیبایی، می‌تواند همچون جان برای عاشق باشد.
تا گشت عتاب و جنگ با ماش فراخشد تنگ شکر زان لب در پاش فراخ
هوش مصنوعی: وقتی که درگیری و تنش با مظاهر جنگ و سلاحها بیشتر شد، فضای آرامش و شیرینی که از لبان معشوق جاری میشد، تنگ و محدود گشت.
گفتند فراخست دهان خوش اوآن روزی جان ماست گو باش فراخ
هوش مصنوعی: گفتند که سخنان دلنشین او به اندازهای دلچسب و دلخواه است که زندگی و روح ما را شاداب می‌کند. پس بهتر است همیشه با او باشیم و از این نعمت بهرهمند شویم.