شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به راحتی و زیبایی رخ دلارای محبوب اشاره میکند و میگوید که به طور شگفتانگیزی همچون شکر، دهان او نیز باز و وسیع است. همچنین اشاره میکند که این مسأله نتیجه لطف و محبت اوست که باعث میشود دل شاعر جای بیشتری برای عشق و احساسات بگشاید.
شد راحت آن روی دلارای فراختا گشت دهان آن شکر خای فراخ
هوش مصنوعی: آرامش و آسایش به چهره دلربای زیبا رسید، وقتی که لبهای شیرین آن نیز گشوده شد.
وین نیز هم از غایت لطفست که خواستتا بر دل ما تنگ کند جای فراخ
هوش مصنوعی: این نیز از روی محبت و مهربانی است که اراده کرده تا فضای وسیع را به دل ما تنگ کند.