شمارهٔ ۱۹۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به گردش زمان و پیر شدن انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که زمان و زندگی به دور ما می‌گردند و عمر ما در حال گذر است. همچنین از تیر اجل صحبت می‌کند که به سوی ما پرتاب می‌شود و همچنین از احساس شکنندگی وجودش، مانند کمان که تحت فشار است، پرده‌برداری می‌کند. به‌طور کلی، احساس زوال و فرارسیدن مرگ در این شعر مشهود است.
گردون که همه گرد جفا می گرددپیرامن رخت عمر ما می گرد
هوش مصنوعی: آسمان که همیشه به دور خود میچرخد و در واقع ظالم است، دور ما هم در حال گذر است و عمر ما نیز با آن به سر میرود.
تیر اجل از شست رها می گرددپشتم چو کمان از آن دو تا می گردد
هوش مصنوعی: زمانی که مرگ به سراغم بیاید، مانند این است که تیر از کمان رها شود و به هدف میرسد.