شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: این ابیات دربارهٔ یک باده سخن می‌گویند که شادی و نشاط را به افراد می‌بخشد و همواره به یاد شخصی است که آن را در دست دارد. شاعر به مخاطب می‌گوید که مهم نیست او چه چیزی دارد، بلکه باید دید که آن باده چه چیزهایی به او داده است. در اهمیت باده و تأثیر آن بر حال و روز شاعر تأکید می‌شود.
آن باده که چشم عیش روشن داردهمواره ز دست من نشیمن دارد
هوش مصنوعی: بادهای که شادی و نشاط را به ارمغان میآورد، همیشه از دست من دور نیست و در زندگیام حضور دارد.
منگر تو بدان که من چه دارم بر دستآن بین تو که او چه دست بر من داد
هوش مصنوعی: به آنچه من دارم نگاه نکن، بلکه به آنچه او به من داده توجه کن.