شمارهٔ ۲۰۹
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع می‌پردازد که در زندگی، زمانی که روزگار چیزی به ما می‌دهد، در واقع در نهایت فقط به دنبال گرفتن جان و زندگی‌مان می‌باشد. به گفته شاعر، هیچ چیز بدون سختی و زحمت به ما داده نمی‌شود و در واقع هر آنچه که به دست می‌آوریم، مانند گل‌های بی‌خار نیست و به نوعی بی‌مقدار است. در نهایت، همه چیز گذراست و مهم‌ترین چیز زندگی است که در نهایت از ما گرفته می‌شود.
ایّام جز از عشوۀ بسیار نداددر دست کسی یک گل بی خار نداد
هوش مصنوعی: روزگار هیچ زمان چیزی را بدون زحمت و دردسر به کسی عطا نکرد و هیچ گلی بدون خار به دست کسی نداد.
چون آخر کار جان بخواهد ستدنپس هر چه زمانه داد انگار نداد
هوش مصنوعی: زمانی که مرگ فرا برسد، دیگر هیچیک از چیزهایی که به دست آوردهایم، اهمیت نخواهند داشت. در پایان زندگی، همه چیزهایی که به دست آوردیم، گویی هیچ ارزش و تأثیری ندارند.