شمارهٔ ۲۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عدم موفقیت و بدشانسی خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که روزی از فلک کمکی به او نرسیده و بخت خوش هیچ وقت به او روی خوبی نشان نداده است. همچنین، او به شب‌های بی‌خوشی و غصه اشاره می‌کند که در آن نتوانسته حتی یک لحظه شادابی را تجربه کند و همواره با غم‌های فراوان مواجه بوده است.
یک روز فلک کار مرا ساز ندادهرگز سوی من بخت خوش آواز نداد
هوش مصنوعی: یک روز آسمان به من فرصتی نداد و هرگز بخت خوشی به سوی من نیامد.
یک شب نفسی از سر شادی نزدمکآن روز بدست صد غمم باز نداد
هوش مصنوعی: در یک شب آنقدر خوشحال بودم که حتی نفسی از سر شوق نکشیدم، زیرا در آن روز نتوانستم از غمهایم رهایی یابم.