شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به میپرستی و تحویل دادن خود به ساقی (دختر یا پسر میفروش) اشاره میکند. او میگوید هنگامی که ساقی جام روشن را به او میدهد، جانش را به خدمت او تقدیم میکند. عقل او نیز هر چند که در حالتی مشوش و گیج است، وقتی زیبایی ساقی را میبیند، گردنش را فرود میآورد و تسلیم میشود.
ساقی بر من چو جام روشن بنهادجانم بهوای خدمتش تن بنهاد
هوش مصنوعی: ای ساقی، وقتی که جام روشنی را برایم گذاشتی، جانم به شوق خدمت به تو، تنم را تسلیم کردم.
عقلم چو صراحی ار چه گرد نکش بودحالی چو پیاله دید گردن بنهاد
هوش مصنوعی: اگرچه عقل من مانند پیالهای است که گردید، اما حالا که پیالهای را میبینم، سرم را پایین میآورم.