تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۲۱۱

ساقی بر من چو جام روشن بنهادجانم بهوای خدمتش تن بنهاد
عقلم چو صراحی ار چه گرد نکش بودحالی چو پیاله دید گردن بنهاد