شمارهٔ ۲۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و تأثیر عشق نسبت به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که لبخند معشوقش باعث شادابی و طراوت دلش می‌شود و یاد او قلبش را چون گلستان پر از عشق می‌سازد. حتی اگر آب بنوشد، بدون دیدن روی او حس خوشی نخواهد داشت و در دلش همچون غنچه‌ای تنها و غمگین خواهد بود.
از عکس لبت دیده بدخشان گرددوز یاد رخت سینه گلستان گردد
هوش مصنوعی: از تصویری که از لبهای تو دارم، چشمانم مانند مروارید میدرخشد و با یاد تو، دلانگیزی و زیبایی مانند گلستان در سینهام میروید.
بی روی توگر آب خورم چون گلبناندر دل من چو غنچه پیکان گردد
هوش مصنوعی: اگر بدون تو آب بنوشم، در دل من چون گلی که در بهار شکوفه میزند، تیر و کینه به وجود میآید.