شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالاتی صحبت میکند که در آن شادابی و سرخوشی حاکم است. او میگوید وقتی که به دور و برش گل و می و دوستان حضور دارند، دیگر نمیتواند توبه کند. این نشاندهندهی جذابیت دنیای شاد و لذتبخش است که او را از تصمیمات جدی دور میکند.
جایی که مل لعل پیاپی گرددطبعم همه گرد طرب و می گردد
هوش مصنوعی: در جایی که لعل سرخ به طور مداوم ظاهر میشود، حال من همیشه شاد و شگفتانگیز است و به دور میچرخد.
وقت گل و می حاضر و ، یاران هم دمگر توبه کنم مسلّمم کی گردد؟
هوش مصنوعی: وقتی که زمان گل و شراب و جمع یاران خوشگذرانی است، اگر من بخواهم توبه کنم، این توبهام به چه صورت خواهد بود؟