شمارهٔ ۲۴۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به شدت احساساتی اشاره دارد و می‌گوید که اشک‌هایش به اندازه‌ی کافی سرازیر می‌شوند و این احساسات به حدی است که به دلش فشار می‌آورد. او از دل تنگش می‌گوید و اشاره می‌کند که از چشمانش مانند باران، خون می‌ریزد. در واقع، شعر به عمق درد و غم وجودی اشاره دارد.
اشکیم ز اندازه برون می باردکم بود ازین سان که کنون می بارد
هوش مصنوعی: برای درد و غم، اشک من از حد بیرون می‌ریزد. اینگونه که الآن میبارد، هرگز نبوده است؛ گویی در این وضعیت، کمبود اشکی دارم که باید بیفشانم.
جابی برسد تنگی عالم دلکز ابر دو چشمم همه خون می بارد
هوش مصنوعی: وقتی دل انسان از غم و تنگنا پر میشود، اشک‌هایش چون باران می‌ریزد و همه احساساتش به شکل خون به بیرون سرازیر میشود.