تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۲۵۶

نام تو مرا چو بر زبان می گذردصد چشمۀ نوش در دهان می گذرد
گفتی که چگونه می گذاری بی من؟ناگفته بهست قصه ، هان می گذرد