شمارهٔ ۲۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساس عمیق غم و جدایی اشاره میکند. او در بندگی و خدمت به معشوق خود هر چه در توان داشته، انجام داده است. تا زمانی که در بدنش رگی وجود داشته و خونی در رگها در جریان است، با عشق و ارادت به خدمت معشوق ادامه میدهد.
دل خوی فراقفای غم خوردن کرددر بندگیت هر چه توان کردن کرد
هوش مصنوعی: دل به خاطر جدایی غم میخورد و در بندگی تو هر چه در توان داشت انجام داد.
تا داشت رگی در تن و خونی در رگخدمت چو صراحی برگ گردن کرد
هوش مصنوعی: تا زمانی که در وجودش زندگی و انرژی بود، به خدمت و فداکاری ادامه داد و با افتخار و احترام خود را تسلیم مأموریتش کرد.