شمارهٔ ۲۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که هر لحظه مقدر است که بهانه‌ای برای ایجاد درد و غم فراهم شود. اما او تصمیم می‌گیرد که از زندگی لذت ببرد و بیشتر از این عمرش را صرف غم و اندوه نکند. بنابراین، او به عیش و خوشی روی می‌آورد و می‌خواهد از زندگی بهره‌مند شود.
هر لحظه فلک بهانه‌ای آغازدتا از پی من درد دلی بر سازد
هوش مصنوعی: هر لحظه آسمان بهانه‌ای پیدا می‌کند تا در پی من غم و دلشکستگیای به وجود آورد.
زین پس من و عیش خوش که از کیسۀ عمرزین بیش به خرج غم نمی‌پردازد
هوش مصنوعی: از این پس من و لذت خوب، زیرا دیگر از عمرم برای غم خرج نمیکنم.