شمارهٔ ۲۷۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ارزش زندگی و عمر اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل و جان انسان‌ها بسیار ارزشمند هستند، اما عمر و زمان به سادگی هدر می‌رود. در نهایت، نویسنده افسوس می‌خورد که عمر انسان صرف کارهای بیهوده شده است، در حالی که هر لحظه از آن می‌توانست ارزشمند باشد.
از دست بشد دلی که صد جان ارزدوز تن گهری بشد .......ان ارزد
هوش مصنوعی: دلای که ارزشش به اندازه صد جان باشد، از دستانم رفت و از بدنم هم جواهر نایابی گم شد.
افسوس که در کار جهان ضایع شدعمری که از آن دمی ......... ان ارزد
هوش مصنوعی: متأسفانه در زندگی، زمان زیادی از دست رفته است و گاهی به خاطر لحظاتی که نباید، عمر خود را بیهوده صرف کردهایم.