شمارهٔ ۲۷۸
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش پرداخته است. او از چهره‌ی محبوبش که مانند ماه می‌درخشد و عطر خوش مشک را به یاد می‌آورد صحبت می‌کند. همچنین، شاعر اشاره دارد که عشق او مانند سکه‌ای در دارالضرب، ارزشمند و گرانبهاست و در شب دوش (شب گذشته) به خاطر او افکار و احساساتش را مانند طلا بیان کرده است.
آن ماه و شی که طعنه اندر خور زدوز تودۀ مشک بر سمن چنبر زد
هوش مصنوعی: آن ماه و آن زیبایی که به ما طعنهای زد و بر دستهای از مشک، پا گذاشت و دور سمن چرخید.
در دارالضرب عشق ضراب غمشاز چهرۀ ممن دوش بنامش زر زد
هوش مصنوعی: در مکان سکهزنی عشق، به خاطر غم او، چهرهاش را در شب گذشته با نام او زینت بخشیدم.