شمارهٔ ۲۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به وضعیت چشم شاعر اشاره دارد که با زیبایی و فریبندگی خود دیگران را تحت تاثیر قرار می‌دهد. چشم او نه تنها به زیبایی‌ها نگاه می‌کند بلکه به راحتی از دزدی و خونریزی نیز پرهیز نمی‌کند. گاهی با نگاهی به پسر خوش‌تیپ، دل‌ها را می‌رباید و گاهی با دلی رنجیده، اشک و خون می‌ریزد.
باز این چشمم چه فتنه می انگیزدکز دزدی و خون هیچ نمی پرهیزد
هوش مصنوعی: باز هم چشم من چه طعنهای میزند که از دزدی و خونریزی هیچ واهمهای ندارد.
گاهی نظر از خوش پسری می دزددگه خون دلی برگذری می ریزد
هوش مصنوعی: گاهی نگاه زیبا و جذاب یک جوان، باعث میشود که دل آدمی به درد بیفتد و احساس حسرت و غم را تجربه کند.