شمارهٔ ۲۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و ارزشمندی کسی اشاره دارد که شایسته محبت و توجه است. شاعر می‌گوید که چنین فردی باید از ثروت و جلال بسیاری برخوردار باشد و سخنانی که بدون ارزش مادی باشند، برای او بی‌اهمیت‌تر از آن حلقه‌ای است که در دستش وجود دارد. به طور کلی، این ابیات بر اهمیت ثروت و زیبایی‌های ظاهری تأکید دارند.
آن را که چو تو نگار در خور باشدباید که ز سیم و زر توانگر باشد
هوش مصنوعی: کسی که همچون تو زیبایی دارد، باید از طلا و نقره ثروتمند باشد.
در گوش تو هر سخن که بی‌زر باشداز حلقهٔ تو میان‌تهی‌تر باشد
هوش مصنوعی: هر سخنی که ارزش و بهایی نداشته باشد، در گوش تو بیمعناتر و تو خالیتر خواهد بود.