شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان نادر بودن دوستان واقعی و یارانی میپردازد که موجب خوشحالی و شادابی میشوند. شاعر به دلتنگی از یاری که دلی نازک و زود رنج دارد اشاره میکند و بیان میکند که این پیوندها مانند پیالهای اندک زمان است که دوام نمیآورد.
بسیار بدیدم و چو تو کم باشدیاری که برنج یار خرم باشد
هوش مصنوعی: بسیاری از افرادی را دیدم، اما چون تو کم هستند، یاری که باعث خوشحالی و شادابی دل باشد.
نازک دل و زود سیر و بد پیوندیزان وصل تو چون پیاله یک دم باشد
هوش مصنوعی: دلش نرم و زود رنجیده خاطر است و به خاطر سختیهای پیوند، ارتباطش با تو مانند یک پیالهای است که لحظهای بیشتر دوام نمیآورد.