شمارهٔ ۳۰۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به اهمیت توجه به حال و روز خود و صرف عمر در امور باارزش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که هزینه‌های زندگی باید از جان صرف شود و تأکید می‌کند که باید عمر را در راهی صرف کنیم که ارزشمند باشد، چون زمانی که زندگی به پایان برسد، تنها چیزهایی که انجام داده‌ایم باقی می‌مانند.
پیوسته ترا حال پریشان باشدخرج تو همه ز کیسۀ جان باشد
هوش مصنوعی: حال تو همیشه نگران و آشفته است و هزینه‌های تو تماماً از جانت تأمین میشود.
این مایۀ عمر صرف در چیزی کنکآنگاه که این نباشدت آن باشد
هوش مصنوعی: در زندگیات وقتت را صرف چیزهایی کن که بعد از پایان عمر، همچنان ارزشمند و باقی بمانند.