شمارهٔ ۳۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، بلبل با نالههای خود از عشق و جدایی میدماند و این نالهها چنان زیبا و موزون است که قلب شنونده را به درد میآورد. گل نیز در آغوش بلبل به ناله گرفتن میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد بداند که دوری او چه درد و نالهای در دلش ایجاد میکند.
نالیدن بلبل ار چه موزون باشداز نالۀ او مرا جگر خون باشد
هوش مصنوعی: اگرچه نالههای بلبل زیبا و موزون است، اما صدای نالهاش برای من بسیار دردناک و دلخراش است.
گل در بر بلبل این چنین می نالدتو دور ز من نالۀ من چون باشد
هوش مصنوعی: بلبل در کنار گل بسیار غمگین و نالهکنان است. حالا اگر تو از من دور باشی، ناله و غم من چطور خواهد بود؟