تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۰۲

عشق تو مرا جان و روان می‌بخشداندوه توام شادی جان می‌بخشد
بخشنده بود مست، از آن خسته‌دلمتا مست تو شد هردو جهان می‌بخشد