شمارهٔ ۳۰۳
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به گذر زمان و بی‌وفایی امیدها اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که عمر آدمی در آرزوهای بیهوده می‌گذرد و از فردا شدن وفا و پایداری در آن‌ها ناامید است. همچنین او به فکر کردن به ارزش جان انسان تأکید می‌کند و از مخاطب می‌پرسد که اگر روزی این جان از او جدا شود، به کجا خواهد رفت.
عمر تو درین هوس هبا خواهد شدکز چرخ امید تو وفا خواهد شد
هوش مصنوعی: عمر تو در این آرزو هدر خواهد رفت، زیرا انتظار تو از زندگی، به نتیجه نخواهد رسید.
اندیشه نمی کنی که این جان عزیزچون از تو بدر شود کجا خواهد شد
هوش مصنوعی: به این فکر نمیکنی که وقتی این جان ارزشمند از بدن تو جدا شود، به کجا خواهد رفت؟