شمارهٔ ۳۰۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از هدر رفتن عمر و زمان صحبت می‌کند و به این موضوع اشاره می‌کند که زمان و فرصت‌های زندگی به سادگی از دست رفته‌اند. او به نگرانی و افسوس از آگاه شدن انسان نسبت به این هدررفت‌ها اشاره می‌کند و از ارزش‌هایی می‌گوید که به صورت رایگان و بدون توجه به آن‌ها، تلف شده‌اند.
عمر تو که بر خیره چنان ضایع شدکوچک چیزی نبود کآن ضایع شد
هوش مصنوعی: عمر تو که در بیهودگی سپری شد، چیزی کوچک و ناچیز نبود که از دست رفت.
فریاد از آن دم که تو آگاه شویکآن چیست که از تو رایگان ضایع شد
هوش مصنوعی: آه، روزی خواهد آمد که متوجه خواهی شد چه چیزهایی از دست رفته و بیدلیل به هدر رفته‌اند.