تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۰۹

گه شانه زبان در خم گیسوت کشدگه آینه روی سخت در روت کشد
باری که بود سرمه کت آید در چشم؟یا وسمه که او کمان ابروت کشد؟