شمارهٔ ۳۲۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و لطافت گل و بلبل اشاره می‌کند که پس از غیبت یک معشوق، به جای او زیبایی خود را نمایان می‌کنند. همچنین به کسی که بی‌مورد صحبت می‌کند و در شادی خود مغرور شده، گوشزد می‌کند که این رفتار بی‌فایده است و بهتر است با احتیاط و بدون خودپسندی رفتار کند.
دیدی که دگر بی رخ آن سرو بلندآمد گل و بلبل بر او رخت افکند
هوش مصنوعی: دیدی که دیگر آن دختری که مانند سرو بلند بود، با گل و بلبل در کنار او حضور پیدا کردند و زیبایی او را به نمایش گذاشتند.
ای بیهده گوی مست، بسیار مگویوی شوخ دهادن دریده، بر خویش مخند
هوش مصنوعی: ای سخنگوی بی‌فایده و مست، خیلی حرف نزن. اینکه با شوخی و طعنه به دیگران بخندی، به خودت نمیآید.