شمارهٔ ۳۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به باد صبا سوگند میخورد و از او درخواست میکند که پیامی از او را به معشوق برساند. او از باد میخواهد که لطف کند و او را از غم و دردی که در آن گرفتار است، رها کند و در عوض، شکر نعمتهایی که ندارد را به جا آورد.
ای باد صبا ، بخاک پایت سوگنداز من بر خواجه بر زمین بوسی چند
هوش مصنوعی: ای باد صبا، به خاک پای تو قسم، از من برای محبوبم بگو که چندین بار بر زمین او را بوسیدهام.
گو لطف کن و مرا برآور زین بندشکرانۀ آنرا که نیی دانشمند
هوش مصنوعی: لطفاً به من کمک کن تا از این بند رهایی یابم، زیرا من از دانش و آگاهی کافی برخوردار نیستم.