تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۳۹

اقبال تو با سپهر و اختر بزندنوک قلمت بانی شکّر یزند
وقتست که در چمن بنام کرمتبلبل بکند خطبه و گل زر بزند