شمارهٔ ۳۵۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق دل‌شکستگی و اندوه اشاره دارد. شاعر به یاد قدرت و زیبایی معشوق خود ناله می‌کند، مانند پرنده‌ای که به خاطر عشقش صدا در می‌آورد. دیگران به او می‌گویند که باید از ناله کردن خودداری کند، اما او می‌گوید این غم عمیق‌تر از آن است که بخواهد فقط در دلش نگه دارد، و باید آن را ابراز کند.
بر یاد قدت دل رهی ناله کندچون مرغ که بر سروسهی ناله کند
هوش مصنوعی: دل رهی به یاد زیبایی و بزرگی تو، مانند پرنده‌ای که بر درخت قدیمی نالهای سر میدهد، ناله می‌کند.
گویند مکن ناله و این غم که مراستبر دل نه که بر کوه نهی ناله کند
هوش مصنوعی: می‌گویند ناله نکن و این غمی که در دل دارم را پنهان کن، چرا که حتی اگر بر کوه نیز فریاد بزنم، تاثیری نخواهد داشت.