شمارهٔ ۳۵۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی‌های نرگس و لاله اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند چشم‌ها به زیبایی نرگس و رنگ رخ لاله توصیف شوند، اما هیچ کدام به اندازه زیبایی چشم‌ها و چهره تو نیستند. به عبارت دیگر، این زیبایی‌ها حتی با وجود جذابیتشان، نمی‌توانند با زیبایی واقعی چشمان و چهره تو مقایسه شوند.
هر چند ز نرگس صفت چشم کنندورچه مثل از رنگ رخ لاله زنند
هوش مصنوعی: با اینکه چشمانشان به زیبایی گل نرگس است، اما وقتی لبخند میزنند، رنگ رخسارشان به نازکی و زیبایی گل لاله میشود.
نه این چو رخ تست و نه آن چون چشمتبا آنکه خود این چشم و چراغ چمنند
هوش مصنوعی: نه این چهرهات مانند چهرهات است و نه آن چشمهایت مثل چشمان تو. با این حال، خود این چشم‌ها و روشنایی باغ زینت بخش آن هستند.