شمارهٔ ۳۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و زیان ناشی از جدایی محبوبش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که چهره‌اش پر از نشانه‌های اندوه و خون دل است، اما با این وجود، از اینکه چهره محبوبش را نمی‌بیند، ناخشنود است و به طور کلی نمی‌تواند به زندگی ادامه دهد. به عبارتی، عشق و فراق برای او عذاب‌آور است.
دیده ز فراق تو زیان می بیندبر چهره زخون دل نشان می بیند
هوش مصنوعی: چشمم به خاطر دوری تو درد میکشد و بر چهرهام نشانههایی از غم و اندوه قلبم دیده میشود.
با این همه من زدیده ناخشنودمتا بی رخ تو چرا جهان می بیند
هوش مصنوعی: با وجود تمام اینها، من از دیدن دنیا ناراضیم؛ چرا که بی حضور تو، دنیا برایم بیمعناست.