تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۶۶

روزی لبم از رخ تو بوسی بر بوداز ساده دلی رخ تو بر وی بخشود
آشفتگی زلف تو دانم زینستدر خط شدن لب تو باری چه بود؟