تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۷۴

صدرا تو مکن غمز که آن غدر بودغماز همیشه خوار و بی قدر بود
رکنی سره قلب ننگردد هرگزداند همه کس که قلب در صدر بود