تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۳۷۷

چون روی ترا آیینه در پیش بوداز رشک هزار حسرتم بیش بود
ور در عمری یک نظرم بر تو فتدچشمم پس آن یک نظر خویش بود