شمارهٔ ۳۸۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عشق و longing خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق به معشوق از قبل در وجودش بوده و در عمق وجودش نفوذ کرده است. همچنین، وقتی زبانش باز می‌شود، نخستین کلماتی که بیان می‌کند نام معشوق است. به عبارتی، عشق او در تمام وجودش ریشه دوانده و همیشه در فکر و زبانش حاضر بوده است.
پیش از توغم در نهان من بودسودای تو مغز استخوان من بود
هوش مصنوعی: قبل از اینکه تو بیایی، غم در دل من پنهان بود و عشق تو در عمق وجودم جا گرفته بود.
در وقت گشایش زبان نام تو بوداوّل سخنی که در زبان من بود
هوش مصنوعی: زمانی که زبانم باز شد و توانستم صحبت کنم، نخستین کلمهای که بر زبانم جاری شد، نام تو بود.