شمارهٔ ۳۸۵ - و قال ایضاً فی مرثیة ابنه لماهلک بالغرق
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فقدان پناه‌گاه اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر نزد تو جایی برای پناه گرفتن نباشد، بهتر از عدم است. او همچنین به فاصله‌ای که میان خود و محبوبش وجود دارد، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ راهی برای رسیدن به هم وجود ندارد. در نهایت، این ابیات احساس عمیق تنهایی و دوری را منتقل می‌کنند.
آنرا که بوصل تو پناهی نبودبهتر ز عدم پناه گاهی نبود
هوش مصنوعی: هر کسی که به تو دسترسی نداشته باشد، بهتر است که در هیچ پناهگاهی نباشد؛ زیرا بودن در مکانی که هیچگونه نزدیکی و ارتباطی با تو ندارد، از عدم وجود بهتر نیست.
تو در دهن گوری و من بر لب گوراز لب بدهن دراز راهی نبود
هوش مصنوعی: تو در وضعیت دشواری هستی و من هم نزدیک به پایان کارم. از من تا تو راهی نیست که بخواهیم فاصلهها را پر کنیم.