شمارهٔ ۳۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها از قدرت و توانایی خود در برابر فراق معشوق صحبت میکند. او به شکیباییاش در این دوری اشاره میکند و بیان میکند که عشق و غم معشوق، همچون آب و روشنی به زندگیاش رنگ و جلوهای خاص بخشیده است.
آن شد که مرا دل و توانایی بوددر هجر توام روی شکیبایی بود
هوش مصنوعی: در زمانی که دوری تو را تجربه میکردم، قلب و نیرویی داشتم که به من اجازه میداد صبر و تحمل کنم.
کاری که مرا برفت در دور غمتآب رخ و روزگار برنایی بود
هوش مصنوعی: کاری که به خاطر غم تو انجام دادم، باعث شده که چهرهام و روزهایم دستخوش تغییرات زیادی شود.