شمارهٔ ۳۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیانگر وابستگی و عشق عمیق خود به معشوق است. او می‌گوید که چشم معشوق همیشه در نظر او زنده و پرمعنا خواهد بود و آرزوی آب و زندگی برای خود و معشوق دارد. او نگران است که مبادا معشوق او را رها کند، زیرا این جدایی برای او دردناک خواهد بود. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بهتر است معشوق در این رابطه کمتر در ترس و نگرانی باشد.
چشمت که همیشه چشم من تر خواهدوز پی آبی آب زهر در خواهد
هوش مصنوعی: چشمان تو همیشه من را گریزان و اندوهگین خواهد کرد، و من چون عطشی که به دنبال آب میگردد، برای یافتن تو به هر جایی خواهم رفت، حتی اگر این مسیر خطرناک باشد.
زنهار رها مکن که دیگر خواهدبیمار آن به که آب کمتر خواهد
هوش مصنوعی: مواظب باش او را تنها نگذاری، زیرا او در آینده به کمک تو نیاز خواهد داشت، همانطور که کسی که آب کمتری دارد، بیشتر به آن نیازمند خواهد بود.