شمارهٔ ۴۰۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به زیبایی‌های باغ اشاره می‌کند که با گل و لاله تزیین شده است، اما می‌گوید که دل بدون حضور محبوب آرام نمی‌گیرد. همچنین به دودهایی که از خیمه لاله برمی‌خیزد و آبی که از گنبد گل سرازیر می‌شود اشاره می‌کند، نشان‌دهنده زندگی و حرکت در این زیبایی‌هاست، اما همچنان دلش بدون روی محبوب بی‌قرار است.
باغ از گل و لاله ار چه می آرایدبی روی تو دل دمی کجا آساید
هوش مصنوعی: باغ هرچقدر هم که پر از گل و لاله باشد، بدون حضور تو دل هیچگاه آرام نخواهد گرفت.
کز خیمۀ لاله دود بر می خیزدوز گنبد گل آب فرو می اید
هوش مصنوعی: از خیمهای که لالهها در آن هستند، بخاری برمی‌خیزد و از گنبدی که گلها در آن قرار دارند، آب فرو میریزد.