تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۴۱۸

چون یادم از آن روی نکو می آیدخونم بدل تیره فرو می اید
پاکیزه تری ز قطرۀ اشک از انکدر چشم نیایی تو و او می آید