شمارهٔ ۴۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به ویژگی‌های نادیده و پنهان در وجود انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید که انسان دارای نقص‌هایی است (ناکس) اما در دست او طلا و ارزش‌ها (زر) وجود دارد. اگرچه به نظر می‌رسد که این ارزش‌ها خارج نمی‌شوند و نمی‌توان به راحتی از آن‌ها استفاده کرد، اما در عین حال نمی‌توان آن‌ها را با زور یا خشونت (تیغ و تبر) از بین برد. در نهایت، این جمله پیامی از ارزش‌های پنهان و واقعی انسان را منتقل می‌کند.
در طبع تو ناکسی و در دست تو زرگشتند مکقیم چون گهر در خنجر
هوش مصنوعی: در ذات تو نقصی وجود دارد و به همین دلیل، با وجود آنکه در دستان تو طلا و ثروت است، اما مانند جواهرات که در خنجر جای دارند، بیارزش به نظر میرسند.
بیرون نتوان کرد بصد تیغ و تبرنه از کف تو زر و نه از تیغ گهر
هوش مصنوعی: با هیچ شمشیر و تبر نمی‌توان به جنگ رفت و ثروتی به دست آورد، نه از دستان تو طلا به دست میآید و نه از تیغ جواهر.