شمارهٔ ۴۴۸
هوش مصنوعی: این بیتها به زیبایی و تاثیر باران اشاره دارند و باران را به هنر که از وجود شخصی خاص نشات میگیرد تشبیه میکنند. همچنین از نقش او در پرورش و فراهم کردن نعمتها و زیباییها در طبیعت سخن میگویند، همانطور که باران به خوبی زمین را سیراب میکند.
ای از رسرشک باران از ابرباران هنر از تو چو باران از ابر
هوش مصنوعی: ای کسی که هنر و ذوقت مانند باران از ابر نازل میشود، تو همچون باران درخشان و زندهکنندهای هستی که از ابر میریزد.
از دست تو آستین سایل همه سالچون دامن خیمه روز باران از ابر
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به توصیف حالتی میپردازد که از بس غم و اندوه او در دلش جا دارد، گویی تمام سال مثل دامن خیمهای است که در روز بارانی از ابر پر شده است. آستین او از دست تو پر شده و این احساس را به تمامی سال منتقل کرده است. در واقع، او حس میکند که غم و اندوهش همچون بارانی است که هیچگاه متوقف نمیشود.