شمارهٔ ۴۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق و پنهان شدن درد و رنج در دل اشاره دارد. شاعر با استفاده از تمثیل ساغر، نشان می‌دهد که چگونه در میان خوشی‌ها و خنده‌ها، غم و اندوه از دل او بیرون نمی‌آید. عشق و درد در چهره محبوب نمایان است و شاعر از این تضاد به نوعی بیان ناگفته‌های خود می‌پردازد.
در خون جگر شدم نهان چون ساغربر بسته بقصد خود میان چون ساغر
هوش مصنوعی: من در عمق اندوه و غم خود پنهان شدم، مانند جام شراب که محبوس است و تنها به خاطر خودم درون خودم باقی ماندهام.
در روی کسی که می خورد خون دلممی خندم ازمیان جان چون ساغر
هوش مصنوعی: به کسی که از درد و غم من لذت میبرد، در حالی که خودم در درون با اشک و اندوه دست و پنجه نرم میکنم، با لبخند نگاه میکنم.