تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۴۶۲

باور نکنی که خوب رویان یکسراندر پی زر شوند، آنک بنگر
پیرامن گل بهر دوسه خردۀ زرصد روی نکو فتاده بر یکدیگر